Η ιστορία κάποιων μικρών τεχνολογικών επιτευγμάτων

Η ιστορία ξεκίνα κάπου στο 96',όταν και με πήρε από το χέρι ο πατέρας μου και με πήγε σ'ένα κάταστημα που πούλαγε κινητά και ηλεκτρονικές συσκευές γενικότερα.Θυμάμαι τότε για την επιλογή κινητού έπαιζε ρόλο η προσφορά που το συνόδευε,ούτε κάμερες ούτε megapixel ούτε τπτ.θυμάμαι πως ανάμεσα σε μία tv,ένα cd-player και μια μπάλα ποδοσφαίρου επέλεξα το δεύτερο καθώς από τα άλλα έιχα.και προέκυψε το πρώτο μου κινητό-μια μικρή παντοφλίτσα panasonic κάτι.Μπροστά μου ανοιγόταν ένας νέος τεχνολογικός κόσμος.Πέρασα από γενιές και γενιές κινητών για να φτάσω στο σημείο σήμερα να μη μου προκαλούν ούτε ένα συναίσθημα εντυπωσιασμού τα τέρατα κινητά που πλεόν βγαίνουν.Ίσως κάπου μέσα μου να νοσταλώ τον καιρό που το φιδάκι μονοπωλούσε τις συζητήσεις στις παρέες ή που έγραφες την μία επαφή μετά την άλλη και μετά καθόσουν και μάλωνες ποιός τις έχει πιο πολλές.
Στην πορεία μεγάλωσα,ανακάλυψα τους υπολογιστές από τον πρώτο pentium στα 166 mhz μέχρι τα σημερινά τέρατα.Τους έκανα κτήμα μου και στην προσπάθεια να δικτυωθώ μέσω αυτών καπού ανακάλυψα ένα κάποιο msn,αφού βέβαια είχα φάει με το κουτάλι το irc(υπάρχει ακόμα αυτό?).Πρώτο έτος στη σχολή και με τη βοήθεια του αδερφού μου απέκτησα τον μοναδικό μέχρι σήμερα λογαριασμό μου στο hotmail."Κάντ'το",μου'λεγε ο αδερφός μου,"γιατί πλέον κι εγώ με την παρέα μου έτσι μιλάμε".Ακολούθησε άπειρο λιώσιμο μπροστά από μια οθόνη με την εικονίτσα κάποιου φίλου και τις σκέψεις του αποτυπωμένες με arial-roman γραμματοσειρά,που στην πορεία απέκτησαν χρώμα,ήχο,κάμερα.Και κάνε νέες γνωριμίες->"msn έχεις?"->και κάνε νέες επαφές.Όπως στο κινητό μία μία ξεθώριασαν,έτσι κι εδώ.
Κάπου δέυτερο με τρίτο έτος ανακαλύφθηκε ο "παράδεισος" του facebook.Αφού βεβαίως πρώτα είχαμε τιμήσει το hi5,myspace,ακόμα και fatsa.gr πιο παλιά και έιχα κάνει κτήμα μου και τις υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης αυτού του τύπου.Πάντα ο πρώτος καιρός συνοδευόταν μ'ένα απίστευτο κόλλημα να κάνεις όσους πιο πολλούς φίλους μπορείς(για να μπορείς να τους μετράς έπειτα),να ανεβάσεις όσες πιο πολλές φωτογραφίες μπορείς,να γραφτείς στο πιο ηλίθιο groupάκι.Αδιανόητο πλέον να γνωρίσεις κάποιον και να μην τον ρωτήσεις τι όνομα έχει στο facebook.Κι αν κάνει το λάθος και σου πει πως δεν έχει τον θεωρείς νεάτερνταλ.Στην πορεία άρχισα να σβήνω αγνώστους,να κάνω ignore σε friend request,σταμάτησα να μιλάω στο chat και μ'αυτούς που ήξερα.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται κατά κάποιο τρόπο ή μου φαίνεται?
τί ακολουθεί είναι το ερώτημα που θέτω στον εαυτό μου..μέχρι νεωτέρας παίρνω τις μπυρίτσες μου και πάω για κανα ταβλάκι..